ŻYWY RÓŻANIEC
opiekun : ks. prałat Roman Kubicki.

Z powstaniem Wspólnoty Żywego Różańca wiąże się kilka wydarzeń. Pierwszym z nich było ustanowienie przez papieża Piusa V w 1571 r. Święta Matki Bożej od różańca, z poleceniem obchodzenia go na pamiątkę zwycięstwa pod Lepanto oraz ku czci Błogosławionej Dziewicy, każdego roku w dniu 7 października. W roku 1825 we Francji w Lyonie, Paulina Jaricot założyła Stowarzyszenie Żywego Różańca, które wkrótce stało się popularne w całej Francji. Wkrótce Papież Leon XII w 1827 r. pobłogosławił to dzieło, a papież Grzegorz XVI wydał dokument zatwierdzający Stowarzyszenie Żywego Różańca. W roku 1883 Papież Leon XIII ustanowił natomiast w całym kościele nabożeństwo różańcowe.

Rodzina Żywego Różańca jest wspólnotą, której głównym zadaniem jest codzienna modlitwa w wyznaczonej na każdy miesiąc intencji. W każdym objawieniu Matka Boża prosiła zawsze: „Odmawiajcie codziennie różaniec”, a w Fatimie oznajmiła, że jest „Królową Różańca Świętego”.

Rodzina Różańcowa składa się z poszczególnych Róż, którą tworzy dwadzieścia osób – każda z tych osób odmawia codziennie tylko jedną Tajemnicę Różańca. W ciągu dnia jednak odmówiony zostaje przez wszystkich członków danej róży cały różaniec.
Cele Żywego Różańca